Judith Linders

Judith Linders.jpg
Fotografische duizendpoot

Daar zat ik dan, in 2016, met mijn nieuwe digitale camera. Een mooie instapcamera, maar met zoveel knopjes en mogelijkheden dat ik hem van schrik eerst 2 maanden in de kast heb laten liggen.

 

Jaren daarvoor had ik een tijdje gefotografeerd, toen nog met een analoge camera. Die zijn veel eenvoudiger in gebruik! Ik genoot toen erg van mijn fotografie. Maar, zoals dat gaat, het leven was druk en langzaam verdween fotografie uit mijn leven.

Tot 2016, toen ik in een opwelling die camera kocht die me zo intimideerde met zijn mogelijkheden.

Toch heb ik de stoute schoenen aangetrokken en ben gaan fotograferen. Eerst nog op de automatische stand, maar al snel ontdekte ik dat het heel fijn is als je zelf de instellingen van de camera kunt bepalen.

De eerste tijd fotografeerde ik vooral landschappen. Heerlijk vond ik het om buiten te zijn, in weer en wind. Om zoveel moois vast te leggen. Maar ook om te ontspannen. Landschapsfotografie leerde me om stil te staan. Te kijken. Nog meer te kijken. En dan pas, als ik precies wist hoe ik mijn foto wilde maken, de knop in te drukken.

Het duurde niet lang voordat ik hopeloos, grenzeloos verliefd was op fotografie. Ik had mijn passie gevonden.

 

Niet lang daarna heb ik besloten om van mijn passie mijn werk te maken. Nadat ik verschillende soorten fotografie had uitgeprobeerd vond ik mijn “niche” in een vorm van fotografie die veel deelt met landschapsfotografie. Lekker buiten zijn, in weer en wind. Met je laarzen aan door de blubber banjeren. Maar mijn niche heeft ook dingen die landschapsfotografie niet heeft: dynamiek en snelheid. Sinds 2021 werk ik onder de naam “Linders Fotografie” als professioneel fotograaf in de bouw, infra en techniek. Heerlijk om te doen! Onder het kopje “Linders Fotografie” staat een link naar mijn andere website.

 

Omdat ik zo’n echt vakgek ben fotografeer ik in mijn vrije tijd nog steeds veel. Ik leg me toe op stedelijke en landschapsfotografie. En ik fotografeer projecten, van klein en snel tot lang en langzaam. Ik kan me niet voorstellen dat ik de liefde voor fotografie ooit zal verliezen. Het mooie van fotografie is dat het zo breed is. Je kunt altijd nieuwe dingen ontdekken. Ik ben geïnspireerd door veel andere fotografen, die me met hun werk hebben uitgedaagd om mijn grenzen te verleggen, nieuwe dingen uit te proberen en verder te kijken dan mijn neus lang is. Dat zal ik ongetwijfeld blijven doen.